VLEERMUIS FOSSIELEN

Gelukkig zijn er soms nog overblijfselen te vinden van vleermuizen waardoor we zicht krijgen op hun evolutie. Ook in Europa worden ze gevonden, hierna een paar voorbeelden. Het is uniek materiaal waar wetenschappers heel veel informatie uit kunnen halen

Gedetailleerd fossiel

Dit is een voorbeeld van een redelijk goed gedetailleerde afbeelding van een fossiele vleermuis, gevonden in Duitsland. De ouderdom wordt geschat op 50 miljoen jaar, hieraan kan men ook concluderen dat de huidige vleermuis vrijwel niet is veranderd. Zelfs de maaginhoud heeft men nog kunnen onderzoeken en weet men dat dit een insecteneter was. Ook zijn er resten van organen gevonden waaruit men concludeert dat de oervleermuizen al gebruik maakten van sonar. Het dunne skelet blijft zelden bewaard, hier zijn de details echter heel goed te onderscheiden.








Oudste fossiel

Dit is (tot op heden!) de alleroudste vleermuis afbeelding tot nu toe. Het fossiel komt uit Wyoming, Verenigde Staten en is zo'n 50 miljoen jaar oud. De naam: Onychonycteris finneyi. Onycho(-s) is Grieks en betekent klauw, nycteris betekent vleermuis. Finneyi verwijst naar de naam van de vindster van het fossiel, Bonnie Finney. De klauwen vormen één van de opvallende kenmerken van deze vleermuis. Minder oude exemplaren hebben maar twee grote klauwen, één voor elke arm. Deze heeft er tien, aan elke vinger eentje waardoor het dier zich goed voortbewegen kon in takken en bomen. Eerst begonnen ze met vliegen, en pas daarna ontwikkelde zich het vermogen tot echolocatie. Veel nachtdieren die niet aan echolocatie doen, hebben extra grote ogen, en daardoor ook extra grote oogkassen.












Mooiste fossiel Dit is naar mijn weten de mooiste afbeelding van een fossiele vleermuis, de naam is Icaronycteris index. Ook afkomstig uit Wyoming, Verenigde Staten en ook dik 50 miljoen jaar oud. Vliegen kon hij/zij zeker te zien naar de voor vleermuizen karakteristieke lange armen en vingers. Maar insecten opsporen door middel van echolocatie kon het beestje waarschijnlijk ook. Het slakkenhuis, dat in het binnenoor zit, was wel niet zo enorm groot als bij de nu levende vleermuizen, maar het was toch duidelijk vergroot Onderzoekers beweren dat aan de details in de kop (het gehoor) men op kan maken dat dit soort toen al echolocatie als orientatie gebruikte. Bij een ander fossiel heeft men dmv roentgen opnames kleine. spiraalvormige organen achter in de kop zichtbaar gemaakt wat op gehoororganen lijkt. Dat zou wijzen op een primitief echolocatie systeem. Ook vond men in de maag (zichtbaar gemaakt mbv een electronenmicroscoop) restanten van een vleugel van een mot wat dit ondersteunt. Door deze foto zelf te downloaden en verder uit te vergroten worden er allerlei details zichtbaar, hier (eigenlijk) te klein afgebeeld! Je kunt hem vergroten tot het gehele beeld van de monitor wordt gevuld en dan zijn de details nog te onderscheiden.




















Kop, gehoor Deze roentgenfoto laat achterin de kop details zien van het gehoor wat er al millioenen jaren zo uit ziet. De kleine spiraalvormige organen zijn delen van het gehoor. Hiermee denkt men het bewijs te hebben gevonden dat de vleermuis toen ook al ultrageluid gebruikte.

















Schedel, fossiel Dezelfde schedel als boven maar nu als fossiele afbeelding.













Fossiele hersenen Een afbeelding van fossiele vleermuis hersenen, nu de buitenkant.








Opgedroogd

Een mooie afbeelding van een al bijna (!) tot fossiel opgedroogde vleermuis. Gekregen van een enthousiaste vleermuisonderzoeker: Wouter!











Arme baby

Een triest geval, waarschijnlijk gevallen of ziek geworden vleermuis baby. Helemaal opgedroogd, met een sterke lamp kan je de botjes zien zitten. Helaas niet lang mogen leven.